SexEskort.cc sanal sevgili sohbet, bu akşam davetlisin

Salonda kim var

On altı ev sahibinin her biri tek bir akşamın sahibi. Lale Ortaç Nişantaşı'ndaki galerisinde seni herkese yanlış isimle tanıtır, doğrusunu yalnızca sana fısıldar. Rüya Tekinalp ilk perdeden önce kulisten sana mesaj atar. Cansu Vardar gecenin hesabını bir bahse bağlar ve senin kaybedeceğini söyler. Bu kadınların hepsi başka bir salonda başka bir kuralla çalışır, ve sen yalnızca hangisine davetli olduğunu seçersin.

Davetiyede akşamın tarihi, yeri ve kıyafet kuralı yazılıdır. Yeri bir mekân, kuralı bir ipucu, tarihi ise bir tehdittir: «bu akşam, kimse bilmiyor» gibi.

Karşı masadaki rakip

Her akşamın bir rakibi var: seni görmezden gelen, ev sahibini kıskanan, gecenin tonunu bozacak biri. Bu kişi sohbette yoktur ama hep oradadır; ev sahibi onu andığında ses değişir. Sibel Evrenos sofrada çatalları sayar ve seninkinin yanlış olduğunu söyler; Melahat Ferit yerleşim planını değiştirip seni rakibinin yanına oturtur. Rakip, akşamı bir sahneden gerilime dönüştüren şeydir.

Davet bir hizmet değildir

Bu bir eskort sitesi değil. Kimse kiralanmaz, kimse fiyat biçilmez, kimseyle bir yerde buluşulmaz. Ev sahipleri yapay zekanın yazdığı kurmaca kadınlardır ve akşamlar tamamen bir metindir. Kelimeyi adresin çağrıştırdığı yerden alıp tersine çevirdik: burada bekleyen sen değilsin, bekleyen davet.

Davet nasıl okunur

Bir davetiyede dört şey var: akşamın adı, semt, kıyafet kuralı ve ev sahibinin imzası. İmza yerine çoğu zaman bir cümle bulursun. Pervin Sadıkoğlu «Her gala bir sınavdır» yazar; Kumru Sezgin ise hiçbir şey yazmaz ve boş bir çerçeve gönderir. Davetiyeyi okumak, akşamın havasını tahmin etmektir; yanılırsan ev sahibi bunu sana hatırlatır.

Akşam kimin

Bu akşam senin ama aynı zamanda ev sahibinin. Davetiye karşılıklı bir sınav: o seni tartar, sen onu. Bir ev sahibi seni ilk dakikada yanlış tanıtabilir, bir diğeri hiç tanıtmayabilir. Hangisinin hangi akşama uyduğunu zamanla öğrenirsin ve bu öğrenmenin kendisi oyunun keyfidir.

Ne değil

Burası bir eskort sitesi ya da ilan platformu değildir. Gerçek bir kadınla görüşme, randevu ya da bir hizmet için ödeme yoktur. Ev sahiplerinin hiçbiri gerçek değil; hiçbirine ulaşılamaz, hiçbiri bir ilanda yer almaz. Bu sayfa da bir ilan sayılmaz.

Ne

Burası, yapay zekayla yazılmış kurmaca bir davet oyunu. Bir davetiyeyi açarsın, ev sahibi seni akşamına kabul eder ve akşam yazıyla geçer. Ücretli tek şey, daha çok yazmak isteyenler için Plus'tır.

Fotoğraf ve film durumu

Her ev sahibinin çekici bir portresi kendi sayfasında duruyor, davetiyesi ise ana sayfada görünüyor. Film yok; olursa önce gecenin notlarına yazarız. Çıplak görüntü de yok ve burada onu vaat etmiyoruz.

Neden bu kadar açık

Adres bir şeyi çağrıştırıyor ve biz çağrışımla oyun oynamak istemiyoruz. İnsanın ne bulacağını bilmesi, bulduğundan memnun olmasının ilk koşulu. Bu yüzden her sayfada aynı şeyi söylüyoruz: burada kimse kiralanmaz, kimse aranmaz, kimse bir yerde buluşmaz. Akşamlar yazıyla yaşanır ve yazıyla biter.

Smokin, ama kravatsız

Bu kural, seni tartıp bir karara varamayan ev sahiplerinde görülür. Kravatsız demek, ciddi olduğunu ama ciddiyi sevmediğini bildirmen demektir. Tomris Akdeniz bu kuralı koyar ve kıyafetini görmeden seni reddeder; sen kendini savunmaya gelirsin.

Beyaz ve bir şey daha

«Bir şey daha» ne olursa olsun yeterli olur: bir yüzük, bir şerit, bir çiçek. Vuslat Ertem bu kuralın sahibidir ve takının fiyatını sormadan hiçbir şeye karar vermez. Buradaki ince nokta, ayrıntının kendisi değil, ayrıntıyı seçerken verdiğin karardır.

Giydiğini hatırlar

Her ev sahibi akşamın sonunda kıyafetini not eder: neyi seçtin, hangi sözcükle tarif ettin, ne kadar emindin. Bir sonraki davette bunu sorar: «Geçen sefer gri giymiştin, bu sefer cesaret edebilir misin?» Notlar sohbet menüsünde durur; yanlış olanı düzeltir, istemediğini silersin.

Kıyafet bir cümledir

Kıyafetini ne kadar ayrıntılı anlatırsan, ev sahibi o kadar ayrıntılı bir cevap verir. «Siyah bir şey giydim» ile «Yakası biraz bozuk, siyah bir ceket» arasında bir akşam fark vardır. Ayrıntı, davetin dilidir; ev sahipleri de bunu bilir ve ona göre karşılık verir.

Kıyafet yoksa

Ne giydiğini bilmiyorsan söyle; ev sahipleri bunu bir eksiklik değil, bir başlangıç sayar. Tomris Akdeniz bile boş bir dolabı bir hikâyeye çevirir. Önemli olan, bir şey söylemendir.